рдкрдЮреНрдЪ-рднреВрддреЛрдВ рдПрд╡рдВ 11 рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХрд╛ рд╕рдореНрдмрдиреНрдз, рднреВрддреЛрдВ рдХреЗ рдЧреБрдг

рдЕрдм рд╣рдо рдкрдВрдЪ-рднреВрддреЛрдВ рдПрд╡рдВ 11 рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреЗ рд╕рдореНрдмрдиреНрдз рдХреЗ рдмрд╛рд░реЗ рдореЗрдВ рдкреЭреЗрдВрдЧреЗред рд╕рднреА рднреВрддреЛрдВ рдореЗрдВ рдХреМрди рдХреМрди рд╕реЗ рдЧреБрдг рд╣реИрдВ рдПрд╡рдВ рдЙрдирдХреЗ рд╡рд┐рд╖рдп рдХреНрдпрд╛ рд╣реИрдВред

рдЕрдмрддрдХ рд╣рдо рд╕рд╛рддреНрд╡рд┐рдХ рдЕрд╣рдВрдХрд╛рд░ рд╕реЗ рдкрдЮреНрдЪ-рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп, рдкрдВрдЪ-рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рдФрд░ рдорди рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ рдПрд╡рдВ рддрд╛рдорд╕рд┐рдХ рдЕрд╣рдВрдХрд╛рд░ рд╕реЗ рдкрдВрдЪ-рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдПрд╡рдВ рдкрдВрдЪ-рднреВрддреЛрдВ рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ рдкреЭ рдЪреБрдХреЗ рд╣реИрдВред

рдиреИрдпрд╛рдпрд┐рдХреЛрдВ рдХреЗ рдордд рдореЗрдВ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рднреВрддреЛрдВ рд╕реЗ рд╣реА рдЙрддреНрдкрдиреНрди рд╣реЛрддреЗ рд╣реИрдВ рдЕрд░реНрдерд╛рдд рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рднреМрддрд┐рдХ рдкрджрд╛рд░реНрде рд╣реИрдВред рдХрд┐рдиреНрддреБ рдРрд╕рд╛ рдХрд╣рдирд╛ рд╢рд╛рд╕реНрддреНрд░-рд╕рдореНрдордд рдирд╣реАрдВ рд╣реИред рд╡рд┐рд╖реНрдгреБ-рдкреБрд░рд╛рдг рдХреА рд╡реНрдпрд╛рдЦреНрдпрд╛ рдореЗрдВ рд╡рд┐рд╖реНрдгреБрдЪрд┐рддреНрдд рд╕реНрд╡рд╛рдореА рд╕рдкреНрд░рдорд╛рдг рдЦрдгреНрдбрди рдХрд░рддреЗ рд╣реИрдВред рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреЛ рднреМрддрд┐рдХ рдЗрд╕ рдХрд╛рд░рдг рдХрд╣рд╛ рдЧрдпрд╛ рд╣реИ рдХреНрдпреЛрдВрдХрд┐ рднреВрдд рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреЗ рдЖрдкреНрдпрд╛рдпрдХ (рдкреЛрд╖рдХ) рд╣реИрдВред рдПрд╡рдВ рдЬреНрдЮрд╛рди-рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ рдореЗрдВ рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рд╕рд╣рд╛рдпрдХ рд╣реЛрддреЗ рд╣реИрдВред рдХрд░реНрдо-рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ рдореЗрдВ рдЬреНрдЮрд╛рди-рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рд╕рд╣рд╛рдпрдХ рд╣реЛрддреЗ рд╣реИрдВред

рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдХреЗ рд╕рд╣рдпреЛрдЧ рд╕реЗ рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐

рд╢рдмреНрдж рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдХреЗ рд╕рд╣рдпреЛрдЧ рд╕реЗ рд╢реНрд░реЛрддреНрд░ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп, рд╕реНрдкрд░реНрд╢ рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдХреЗ рд╕рд╣рдпреЛрдЧ рд╕реЗ рддреНрд╡рдЧ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп, рд░реВрдк рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдХреЗ рд╕рд╣рдпреЛрдЧ рд╕реЗ рдЪрдХреНрд╖реБ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп, рд░рд╕ рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдХреЗ рд╕рд╣рдпреЛрдЧ рд╕реЗ рд░рд╕рди рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рдПрд╡рдВ рдЧрдиреНрдз рддрдиреНрдорд╛рддреНрд░ рдХреЗ рд╕рд╣рдпреЛрдЧ рд╕реЗ рдШреНрд░рд╛рдг рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ рд╣реЛрддреА рд╣реИред рдкреВрд░реНрд╡ рдореЗрдВ рдкреЭ рдЪреБрдХреЗ рд╣реИрдВ рдХрд┐ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рдЕрдгреБ рдПрд╡рдВ рд╕реВрдХреНрд╖реНрдо рд╣реЛрддреЗ рд╣реИрдВред рд╢реНрд░реЛрддреНрд░ рдХрд╛ рдирд┐рд╡рд╛рд╕ рдХрд░реНрдг рдореЗрдВ, рддреНрд╡рдЧ рдХрд╛ рдирд┐рд╡рд╛рд╕ рдкреВрд░реЗ рд╢рд░реАрд░ рдореЗрдВ, рдЪрдХреНрд╖реБ рдХрд╛ рдирд┐рд╡рд╛рд╕ рдЖрдВрдЦреЛрдВ рдХреЗ рдХреГрд╖реНрдг-рддрд╛рд░рд╛ рдореЗрдВ, рд░рд╕рди рдХрд╛ рдирд┐рд╡рд╛рд╕ рдЬрд┐рд╣реНрд╡рд╛ рдореЗрдВ рдПрд╡рдВ рдШреНрд░рд╛рдг рдХрд╛ рдирд┐рд╡рд╛рд╕ рдирд╛рд╕рд┐рдХрд╛ рдореЗрдВред рдЗрд╕ рдкреНрд░рдХрд╛рд░ рдкреНрд░рддреНрдпреЗрдХ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рд╢рд░реАрд░ рдХреЗ рдХрд┐рд╕реА рд╡рд┐рд╢реЗрд╖ рдЕрдВрдЧ рдХреЗ рдЕрдЧреНрд░ рднрд╛рдЧ рдореЗрдВ рдирд┐рд╡рд╛рд╕ рдХрд░рддреЗ рд╣реИрдВред

рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреЗ рд╕рд╣рдХрд╛рд░ рд╕реЗ рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдпреЛрдВ рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ред

рд╢реНрд░реЛрддреНрд░ рдЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рдХреЗ рд╕рд╣рдХрд╛рд░ рд╕реЗ рд╡рд╛рдгреА рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп рдХреА рдЙрддреНрдкрддреНрддрд┐ рд╣реЛрддреА рд╣реИред рддреНрд╡рдЧ рд╕реЗ рдкрд╛рдгреА (рд╣рд╕реНрдд) рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп, рдЪрдХреНрд╖реБ рд╕реЗ рдкрд╛рдж (рдкреИрд░) рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп, рд░рд╕рди рд╕реЗ рдЙрдкрд╕реНрде (рдореВрддреНрд░-рд╡рд┐рд╕рд░реНрдЬрди рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп) рдПрд╡рдВ рдШреНрд░рд╛рдг рдХреЗ рд╕рд╣рдХрд╛рд░ рд╕реЗ рдкрд╛рдпреВ (рдорд▓-рдХрд░реНрдореЗрдиреНрджреНрд░рд┐рдп)ред

рднреВрддреЛрдВ рдХреЗ рдЧреБрдг

рдЖрдХрд╛рд╢ рдХрд╛ рдПрдХрдорд╛рддреНрд░ рд╡рд┐рд╢реЗрд╖ рдЧреБрдг рд╣реИ рд╢рдмреНрджред

рд╡рд╛рдпреБ рдореЗрдВ рд╕реНрдкрд░реНрд╢ рдХреЗ рд╕рд╛рде рд╢рдмреНрдж (рдХреНрдпреЛрдВрдХрд┐ рд╡реЛ рдЖрдХрд╛рд╢ рд╕реЗ рдЙрддреНрдкрдиреНрди рд╣реИ рдФрд░ рдЙрд╕рдореЗрдВ рдЖрдХрд╛рд╢ рдХрд╛ рднреА рдЧреБрдг рд╣реИред)

рдЕрдЧреНрдирд┐ рдореЗрдВ рд░реВрдк рдХреЗ рд╕рд╛рде рд╢рдмреНрдж рдФрд░ рд╕реНрдкрд░реНрд╢ред (рдХреНрдпреЛрдВрдХрд┐ рд╡реЛ рд╡рд╛рдпреБ рд╕реЗ рдЙрддреНрдкрдиреНрди рд╣реИ рдФрд░ рдЙрд╕рдореЗрдВ рд╡рд╛рдпреБ рдХрд╛ рднреА рдЧреБрдг рд╣реИред)

рдЬрд▓ рдореЗрдВ рд░рд╕ рдХреЗ рд╕рд╛рде рд╢рдмреНрдж, рд╕реНрдкрд░реНрд╢ рдФрд░ рд░реВрдкред (рдХреНрдпреЛрдВрдХрд┐ рд╡реЛ рдЕрдЧреНрдирд┐ рд╕реЗ рдЙрддреНрдкрдиреНрди рд╣реИ рдФрд░ рдЙрд╕рдореЗрдВ рдЕрдЧреНрдирд┐ рдХрд╛ рднреА рдЧреБрдг рд╣реИред)

рдкреГрдереНрд╡реА рдореЗрдВ рдЧрдиреНрдз рдХреЗ рд╕рд╛рде рд╢рдмреНрдж, рд╕реНрдкрд░реНрд╢, рд░реВрдк рдФрд░ рд░рд╕ред (рдХреНрдпреЛрдВрдХрд┐ рд╡реЛ рдЬрд▓ рд╕реЗ рдЙрддреНрдкрдиреНрди рд╣реИ рдФрд░ рдЙрд╕рдореЗрдВ рдЬрд▓ рдХрд╛ рднреА рдЧреБрдг рд╣реИред)

рдЗрд╕ рдкреНрд░рдХрд╛рд░, рдкреГрдереНрд╡реА рдореЗрдВ рд╕рднреА 5 рдЧреБрдг рд╣реИрдВред рдЧрдиреНрдз рдЧреБрдг рдХреЗрд╡рд▓ рдкреГрдереНрд╡реА рдореЗрдВ рд╣реИред рд╢рдмреНрдж рдЧреБрдг рд╕рднреА рдкрд╛рдБрдЪ рднреВрддреЛрдВ рдореЗрдВ рд╣реИред

рднреВрддрдЧреБрдг
рдЖрдХрд╛рд╢рд╢рдмреНрдж
рд╡рд╛рдпреБрд╢рдмреНрдж, рд╕реНрдкрд░реНрд╢
рддреЗрдЬрд╕ (рдЕрдЧреНрдирд┐)рд╢рдмреНрдж, рд╕реНрдкрд░реНрд╢, рд░реВрдк
рдЖрдк: (рдЬрд▓)рд╢рдмреНрдж, рд╕реНрдкрд░реНрд╢, рд░реВрдк, рд░рд╕
рдкреГрдереНрд╡реА (рднреВрдорд┐)рд╢рдмреНрдж, рд╕реНрдкрд░реНрд╢, рд░реВрдк, рд░рд╕, рдЧрдиреНрдз

рднреВрдд рдПрд╡рдВ рдЙрдирдХреЗ рд╡рд┐рд╖рдп

рд╕рднреА рднреВрддреЛрдВ рдХреЗ рд╡рд┐рд╖рдп рднреА chart рдореЗрдВ рджрд┐рдП рдЧрдП рд╣реИрдВред рдЖрдХрд╛рд╢ рд╡рд┐рднреВ рд╣реИ (рдЕрд╣рдВрдХрд╛рд░, рдорд╣рдд рдПрд╡рдВ рдкреНрд░рдХреГрддрд┐ рдореЗрдВ рд╡реНрдпрд╛рдкреНрдд рдирд╣реАрдВ рд╣реИ), рд╕рд░реНрд╡рддреНрд░ рд╡реНрдпрд╛рдкреНрдд рд╣реИред рдЖрдХрд╛рд╢ рдХрд╛ рд╕рдВрдпреЛрдЧ рд╕рднреА рдореВрд░реНрдд рджреНрд░рд╡реНрдпреЛрдВ рд╕реЗ рд╣реИред рдкреГрдереНрд╡реА рдХрд╛ рд╡рд┐рд╖рдп рдорд┐рдЯреНрдЯреА, рдкрддреНрдерд░ рдЖрджрд┐ рд╣реИред рдЬрд▓ рдХрд╛ рд╡рд┐рд╖рдп рд╕рд░рд┐рдд, рд╕рдореБрджреНрд░ рдЖрджрд┐ред рдЕрдЧреНрдирд┐/рддреЗрдЬрд╕ рдХрд╛ рд╡рд┐рд╖рдп рд╡рд╣реНрдирд┐, рд╡рд┐рджреНрдпреБрдд, рд╕реБрд╡рд░реНрдг, рд░рдЬрдд рдЖрджрд┐ рд╣реИрдВред рдЗрди рд╕рднреА рд╡рд┐рд╖рдпреЛрдВ рдореЗрдВ рд╣рдо рднреВрддреЛрдВ рдХреЗ рдЧреБрдгреЛрдВ рдХреЛ рд╕рдордЭ рд╕рдХрддреЗ рд╣реИрдВред

Tattva Trayam: Avataarika (swami Varavara Muni)

(Note: The language of the translation is kept very simple and informal intentionally, and standard scholarly language has been avoided.). (Apologies for grammatical errors.)

рд╢реНрд░реАрд╢реИрд▓реЗрд╢ рджрдпрд╛рдкрд╛рддреНрд░рдореН рдзреАрднрдХреНрддреНрдпрд╛рджрд┐рдЧреБрдгрд╛рд░реНрдгрд╡рдореН-  
    рдпрддреАрдиреНрджреНрд░ рдкреНрд░рд╡рдгрдореН рд╡рдиреНрджреЗ рд░рдореНрдпрдЬрд╛рдорд╛рддрд░рдо рдореБрдиреАрдореН ||

SrisailEsa dayApAtram dhIbhaktyAdi guNArNavam
yatIndra pravaNam vandE ramyajAmAtaram munim

рд╡рд╛рдзреВрд▓рд╡рдВрд╢ рдХрд▓рд╢рд╛рдореНрдмреБрдзрд┐рдкреВрд░реНрдгрдЪрдиреНрджреНрд░рдВ рд╢реНрд░реА рд╢реНрд░реАрдирд┐рд╡рд╛рд╕рдЧреБрд░реВрд╡рд░реНрдпрдкрджрд╛рд╡реНрдЬрднреГрдЩреНрдЧрдореНред

рд╢реНрд░реАрд╡рд╛рд╕рд╕реВрд░реА рддрдирдпрдВ рд╡рд┐рдирдпреЛрдЬреНрдЬрд╡рд▓рдиреНрддрдВ рд╢реНрд░реАрд░рдВрдЧрджреЗрд╢рд┐рдХрдорд╣рдВ рд╢рд░рдгрдВ рдкреНрд░рдкрджреНрдпреЗ

рдЕрдирд╛рджрд┐рдорд╛рдпрдпрд╛ рд╕реБрдкреНрдд рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдгрд╛рд╜рдирд╛рджреНрдпрдЪрд┐рддреНрд╕рдВрдмрдиреНрдзрдирд┐рдмрдиреНрдзрдирд╛рдЬреНрдЮрд╛рдирд╛рдиреНрдзрдХрд╛рд░реЗрдгрд╛рднрд┐рднреВрддрд╛ рдЖрддреНрдорд╕реНрд╡рд░реВрдкрдВ рдкреНрд░рдХреГрддреЗрдГ рдкрд░рдВ рдЬреНрдЮрд╛рдирд╛рдирдиреНрджрдордпрдВ рднрдЧрд╡рджрдирдиреНрдпрд╛рд░реНрд╣рд╢реЗрд╖рдордЬрд╛рдирдиреНрддреЛ

Baddha Jeeva is sleeping (slumber) out of ignorance anaadi Maya. This Maya is Eternal (without any beginning) and thus, the bondage of the jeevatma is also eternal. As a result of the sambandham with the Maya (anaadi-achit-sambandham), the Jeevatma has been sleeping since time immemorial. The Jnana of the Baddh Jeevatma* has diminished (рдЕрдирд╛рджрд┐рдорд╛рдпрдпрд╛ рд╕реБрдкреНрдд:). (The very nature of prakriti is to conceal the knowledge. Since the jeevatma is associated with achit shareeram, the gyaanam of the jeevatma has got concealed)

“рдЖрддреНрдорд╕реНрд╡рд░реВрдкрдВ рдкреНрд░рдХреГрддреЗ: рдкрд░рдВ рдЬреНрдЮрд╛рдирд╛рдирдВрджрдордпрдВ” The Aatma is devoid of the knowledge that I am different from the Prakriti and superior to it. My Swaroopa is of Jnanam and Aanandam (he is of the nature of knowledge and bliss). (рднрдЧрд╡рджрдирдиреНрдпрд╛рд░реНрд╣рд╢реЗрд╖рдордЬрд╛рдирдиреНрддреЛ). Out of ignorance, the Atma is unaware that he is subservient exclusively to Bhagawan Narayana. He is not eligible to serve anyone other than Bhagawan. He belongs neither to others, nor even to himself.

(*Baddha Jeevatma:- The jeevatma are categorized into three categories: Nitya, mukta, and Baddha. Nitya jeevatmas are those who had never been associated with samsara bandhan, while muktamas are those who were in the samsara earlier and now achieved Moksham due to the causeless mercy of Bhagwan, and now they are sitting in the goshthi of nitya jeevatmas. Baddh Jeevatmas has always been to the samsara, since time immemorial, and is tormented by the three modes of prakriti. They are again divided into mumukshu (one desirous of moksham) and bhubhukshu (one desirous of enjoying vishayanubhamas)

рджреЗрд╡реЛрд╜рд╣рдВ рдордиреБрд╖реНрдпреЛрд╜рд╣рдорд┐рддрд┐ рдЬреЬрджреЗрд╣реЗрд╜рд╣рдВрдмреБрджреНрдзрд┐рдВ рдХреБрд░реНрд╡рдиреНрддрдГ, рдЙрддреНрдкрдиреНрдиреЗрд╜рдкрд┐ рджреЗрд╣рд╛рддрд┐рд░рд┐рдХреНрддрд╛рддреНрдордЬреНрдЮрд╛рди рдИрд╢реНрд╡рд░реЛрд╣рдорднреЛрдЧреАрддрд┐ рд╕реНрд╡рддрдиреНрддреНрд░рдорднрд┐рдордиреНрдпрдорд╛рдирд╛рдГ, рд╕рддреНрдпрдкрд┐ рд╢реЗрд╖рддреНрд╡рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗ, рдкреНрд░рд╛рдкреНрддрд╡рд┐рд╖рдпреЗрд╖реБ рддрджреНрд╡рд┐рдирд┐рдпреЛрдЬрдпрдиреНрддрдГ

  • As a result of this Eternal Prakriti-sambandham, the Jeevatma identifies itself with the body. E.g., the body is Devta, the body is Manushya, Tiryaka, etc but the Aatma identifies itself as Devta, Manushya, Tiryaka etc. The meaning of “I” is taken as Devta, Manushya, etc. (рджреЗрд╡реЛрд╜рд╣рдВ рдордиреБрд╖реНрдпреЛрд╜рд╣рдореН). (He performs all the actions for the fulfillment of body and nothing for the self)
  • After the adhyayana of Shaashtraas and Updesha of Acharyas, somehow the knowledge evolves in him that I am different from the body. I take the bodies of deva, manushya, tiryaka, sthaavar etc.
  • Still, as a consequence of the anaadi-achit-Sambandham, i.e., Maya, he falls into Swaatantraya-abhimaanam, i.e., he feels himself as Swatantra (independent) and not as Paratantra (dependent) on Bhagavan. Instead of considering himself shesha* to Bhagavan, he thinks that I am Swatantra i.e., I am the enjoyer of myself. (рдИрд╢реНрд╡рд░реЛрд╣рдорднреЛрдЧреА) I am the owner, and I shall enjoy the bhogas.

*Shesha is defined in Mimansa as “Shesha: paraarthtvaat”. One who exists of his master is Shesha.
Bhagwad Ramanuja furthur refines this meaning, “paragata atishaya aadhaanechhaya upaadeyatvam yasya swarupam, sa shesh:, parah sheshi” i.e. one whose swarupam is to do atishaya to his master (doing something for his pleasure or adding to his glory) is shesha. The other is Sheshi.

  • Even if he gets the Sheshtva Gnana (рд╕рддреНрдпрдкрд┐ рд╢реЗрд╖рддреНрд╡рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗ) i.e., he is subservient to Bhagavan (I am not Swatantra; I am Paratantra to Bhagavan), he utilizes his knowledge in achieving the Apraapya Vishayas i.e. the bhogams which are not befitting to his swarupam (e.g, doing service to loukika people, or devatantaram, etc.). He engages himself in achieving those bhogas, the vishayas (shabd, sparsha, rupa, rasa, gandha are the panch-vishayas).

(The first pit is Dehaatma buddhi, the second is Swaatantrya buddhi and the third is Anya-sheshatvam. Even if one crosses one pit, he gets trapped in the next.)

рдПрд╡рдореН

рдпреЛрд╜рдиреНрдпрдерд╛ рд╕рдиреНрддрдорд╛рддреНрдорд╛рдирдордиреНрдпрдерд╛ рдкреНрд░рддрд┐рдкрджреНрдпрддреЗ ред

рдХрд┐рдВ рддреЗрди рди рдХреГрддрдВ рдкрд╛рдкрдВ рдЪреЛрд░реЗрдгрд╛рддреНрдорд╛рдкрд╣рд╛рд░рд┐рдгрд╛ рее

рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдгрд╛рддреНрдорд╕реНрд╡рд░реВрдкреЗрд╜рдиреНрдпрдерд╛рдкреНрд░рддрд┐рдкрддрд┐рд░реВрдкрдордЦрд┐рд▓рдкрд╛рдкрдореВрд▓рдорд╛рддреНрдорд╛рд╣рд╛рд░рдВ рдХреБрд░реНрд╡рдиреНрддреЛрд╜рд▓реНрдкрд╛рд╕реНрдерд┐рд░рддреНрд╡рд╛рджрд┐рджреЛрд╖рджреБрд╖реНрдЯрд╢рдмреНрджрд╛рджрд┐рднреЛрдЧреИрдХрддреНрдкрд░рд╛рдГ,

Aatma is shesha to Bhagavan, but it considers itself to be the shesha of sansarikas and achetan objects. Due to this anyathaa pratipatti (considering the nature of aatma differently), what a great sin he is doing! He has done the greatest paapam since he has done the Apaharanam (the kidnapping) of its Aatma-swaroopam, which is a property of bhagwan. What other Paap (sin) is left for him to commit? i.e., he has committed all the sins. The aatmapahaara is the root of all the paapams and consequently, he gets engaged in temporary and meagree vishanya-anubhams (sensual pleasures).

(The punishment for theft is decided on two bases: (a) the value of the object the thief has acquired and (b) the position of the possessor, whose object has been stolen. Here, we have taken the dearest object of Sarveshwara, the greatest person. Also, we have stolen the most valuable object.)

NOTE

(samyak gyanam: Knowing the object as it is correctly along with it’s attribute.

Anyatha Gyaanam: identifying the object correctly but making the wrong identification of the attributes of the object. (E.g., mistaking the white dhoti as yellow dhoti).

Vipareeta gyaanam: Identifying the object itself wrong e.g., mistaking shell as silver or rope as snake).

рд╡рд┐рдЪрд┐рддреНрд░рд╛ рджреЗрд╣рд╕рдВрдкрддреНрддрд┐рд░реАрд╢реНрд╡рд░рд╛рдп рдирд┐рд╡реЗрджрд┐рддреБрдореН ред

рдкреВрд░реНрд╡рдореЗрд╡ рдХреГрддрд╛ рдмреНрд░рд╣реНрдордиреН рд╣рд╕реНрддрдкрд╛рджрд╛рджрд┐рд╕рдВрдпреБрддрд╛ рее

рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдг рдХрд░рдгрдХрд▓реЗрд╡рд░рд╡рд┐рдзреБрд░рд╛ рднреЛрдЧрдореЛрдХреНрд╖рд╢реВрдиреНрдпрд╛ рдЕрдЪрд┐рджрд╡рд┐рд╢реЗрд╖рд┐рддрд╛ рдмрджреНрдзрд╛рддреНрдорд╛рдирд╕реНрддрд┐рд╖реНрдардиреНрддрд┐ ред

In Pralaya Kala (during deluge), the Aatma remains without any body, limbs or the Dharmabhoota Gnanam (the attributive knowledge). It was just like Jada Padartham/Achita Tattva. Seeing that, the Paramatma, ShrimanNarayana, has given a very mysterious wealth (vichitra-sampatti), i.e., the Deh/Shareera (body) to the Jeevatma. Why has He given this? (рдИрд╢реНрд╡рд░рд╛рдп рдирд┐рд╡реЗрджрд┐рддреБрдореН ) To do aatma-nivedana to Bhagavan (Ishvara), to surrender itself to Bhagavan. (Thus, such a great wealth in the form of Shareera is given to a Jeevatma, so that it can perform sharanagati to Bhagavan, but the Jeevatma who is devoid of this knowledge remains as he was earlier, being entangled in the samsaara just like Jada padartham.)

Thus, not utilizing the wealth given by Bhagwan, the baddha aatmas remain without Karana and Kalevara (body and limbs), just like Achit.

рддрджреНрджрд╢рд╛рдпрд╛рдВ рдкрд░рдорджрдпрд╛рд▓реБрдирд╛ рд╕рд░реНрд╡реЗрд╢реНрд╡рд░реЗрдг рд╕реНрд╡рдЪрд░рдг- рдХрдорд▓рд╕рдорд╛рд╢реНрд░рдпрдгреЛрдкрдХрд░рдгрддрдпрд╛ рджрддреНрддрдВ рд╢рд░реАрд░рдВ рдкреНрд░рд╛рдкреНрдпреЛрдЬреНрдЬреАрд╡рдиреМрдкрдпрд┐рдХрдВ рддрддреНрд╕рдорд╛рд╢реНрд░рдпрдгрдордХреГрддреНрд╡рд╛ рддрджрд╛рдиреАрдВ “рддреНрд╡рджреНрджрддреНрддрд╢рд░реАрд░рдорд╛рд░реНрдЧреЗ рднреНрд░рдорд╛рдореА” рддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдг рдкрд╛рд░рдВ рдЧрдиреНрддреБрдВ рджрддреНрддрдВ рдкреНрд▓рд╡рдорд╛рд░реБрд╣реНрдп рдкреНрд░рд╡рд╛рд╣рдорд╛рд░реНрдЧреЗрдг рд╕рдореБрджреНрд░рдВ рдкреНрд░рд╡рд┐рд╢рдиреНрдд рдЗрд╡ рд╕рдВрд╕рд╛рд░рдирд┐рд╕реНрддрд░рдгреМрдкрдпрд┐рдХрдВ рд╕рдВрд╕рд░рдгрд╣реЗрддреБрдВ рдХреГрддреНрд╡рд╛рд╜ рдирд╛рджреНрдпрд╡рд┐рджреНрдпрд╛рд╕рдЮреНрдЪрд┐рддрдкреБрдгреНрдпрдкрд╛рдкрдХрд░реНрдорд╛рдиреБрдЧреБрдгрдордиреЗрдХрдпреЛрдирд┐рд╖реБ рдЬрдирд┐рддреНрд╡рд╛ рдкреНрд░рддрд┐рдЬрдиреНрдо рджреБрд░рдиреНрддрддрд╛рдкрддреНрд░рдп- рджрд╛рд╡рд╛рдирд▓ рджрд╣реНрдпрдорд╛рдирд╛ рдЕрдирд╛рджрд┐рдХрд╛рд▓рдВ рд╕рдВрд╕рд░рдиреНрддреЛрд╜ рдкреНрдпрддреАрддрд╛рдирд╛рдЧрддрд╛рдирднрд┐рдЬреНрдЮрддрдпрд╛ рддрддреНрд░ рд╕рдВрд╕рд╛рд░реЗ рд╢реЛрдХрд░рд╣рд┐рддрд╛ рдЧрд░реНрдн-рдЬрдиреНрдо- рдмрд╛рд▓реНрдп- рдпреМрд╡рди-рд╡рд╛рд░реНрджреНрдзрдХреНрдп-рдорд░рдг- рдирд░рдХ -рд░реВрдкрд╛рд╡рд╕реНрдерд╛рд╕рдкреНрддрдХрдВ рднрдЬрдиреНрддреЛ рджреБрдГрдЦрдкрд░рдореНрдкрд░рд╛рдордиреБрднреВрдпрд╛рдирдиреНрддрдХреНрд▓реЗрд╢рднрд╛рдЬрдиреЗ рд╕рдВрд╕рд╛рд░рд╕рд╛рдЧрд░реЗ рдордЧреНрдирд╛ рд╡реНрдпрд╛рдХреБрд▓рд╛рднрд╡рдиреНрддрд┐ ред

Seeing the Jeevatma in the state of helplessness in the Pralaya kaalam, being without any Kaarana or Kalevara, (without any Indriyaas, body, attributive knowledge, and lying just like Jada Padartham/Achit Tattva), out of His dayaa (compassion), Bhagavan gives them a Shareera.

Why?

He gives the Jeevatma a body as an instrument/means, so that they can perform Sharanagati/Samaashrayanam at the lotus feet of Bhagavan. However, the Jeevatma, even after getting the body/ujjeevanam, does not perform Samaashrayan of Bhagavan.

Shathakopa Azhwar says, (рддреНрд╡рджрддреНрдд рд╢рд░реАрд░ рдорд╛рд░реНрдЧреЗ рднреНрд░рдорд╛рдореА) “Oh Bhagavan! The body that you have given me for Aatmakalyaanam, I am misusing it and wandering from one body to another.

Bhagavan has given us a boat so that we can go out of this Samsaara. But what did the Jeevatma do? Instead of utilizing it to go out of the ocean, it was misused to enter it even deeper. (рдкрд╛рд░рдВ рдЧрдиреНрддреБрдВ рджрддреНрддрдВ рдкреНрд▓рд╡рдорд╛рд░реБрд╣реНрдп рдкреНрд░рд╡рд╛рд╣рдорд╛рд░реНрдЧреЗрдг рд╕рдореБрджреНрд░рдВ┬ардкреНрд░рд╡рд┐рд╢рдиреНрдд) So now, using the boat (i.e., body), the Jeevatma enters the endless cycle of birth, death, and rebirths. And because of that, the Jeevatma has accumulated countless Punya and Paap from its countless lives, and in accordance with that, it gets births in 84 lakh yonis of Jeevas. And in every birth, it is haunted by the Taapatrayam, (Adhyaatmik, Aadibhautik and Aadidaivik Taapams). (рдкреНрд░рддрд┐рдЬрдиреНрдо рджреБрд░рдиреНрддрддрд╛рдкрддреНрд░рдп рджрд╛рд╡рд╛рдирд▓ рджрд╣реНрдпрдорд╛рдирд╛) The Jeevatma burns in the fires of the Taapatrayam. (рдЕрдирд╛рджрд┐рдХрд╛рд▓рдВ рд╕рдВрд╕рд░рдиреНрдд:) Although, the Jeevatma is travelling in this Samsaara saagara through many and many births, because it lacks knowledge of previous lives, it lives in the Samsaara without any remorse that it has lost so many opportunities that Bhagavan has provided. (рддрддреНрд░ рд╕рдВрд╕рд╛рд░реЗ рд╢реЛрдХрд░рд╣рд┐рддрд╛) Thus, without any remorse, the Jeevatma is getting the seven states of: being in the womb, taking birth, baalyakaala (child age), yuvavastha (youth), vriddhavastha (old age), Maranaa (death) and going to the Naraka. The Jeevatma goes through these seven states again and again. (рд╕рдВрд╕рд╛рд░рд╕рд╛рдЧрд░реЗ рдордЧреНрдирд╛ рд╡реНрдпрд╛рдХреБрд▓рд╛рднрд╡рдиреНрддрд┐) And thus experiencing this Dukh-Parampara, the Jeevatma drowns in the Samsaara Saagara and becomes Vyaakula (restless).

(Seeing that anartha i.e., the misuse of the body by Jeevatma to get material happiness, experiencing the samsaaric vishayaas; and the boat that Bhagavan has provided to get to the shore of the ocean is being used to get more drowned in the Samsaara Sagara, Bhagavan dissolves the creation (pralaya) to stop the Vasana and ruchi, being the well-wisher of everyone.)

(Vasana: рдЕрдмреБрджреНрдзрд┐рдкреВрд░реНрд╡рдХ рдкреНрд░рд╡реГрддреНрддрд┐рд╣реЗрддреБ рд╕рдВрд╕реНрдХрд╛рд░рд╡рд┐рд╢реЗрд╖: рд╡рд╛рд╕рдирд╛

Ruchi: рдмреБрджреНрдзрд┐рдкреВрд░реНрд╡рдХрдкреНрд░рд╡реГрддреНрддрд┐рд╣реЗрддреБ рдХрд░реНрдорд╛рд░рдореНрдн рдЗрдЪреНрдЫрд╛ рд░реВрдЪрд┐:)

рддреЗрд╖рд╛рдордирд░реНрдерд╡рд┐рд╢реЗрд╖рдордиреБрд╕рдВрдзрд╛рдп рддрджреБрдЮреНрдЬреАрд╡рдирд╛рдп рд╕реГрд╖реНрдЯрд┐рдВ рдХреБрд░реНрд╡рддрд╕реНрд╕рд░реНрд╡рднреВрддрд╕реБрд╣реГрдж рд╕рд░реНрд╡реЗрд╢реНрд╡рд░рд╕реНрдп ред

рдПрд╡рдВ рд╕рдВрд╕реГрддрд┐рдЪрдХреНрд░рд╕реНрдереЗ рднреНрд░рдореНрдпрдорд╛рдгреЗ рд╕реНрд╡рдХрд░реНрдорднрд┐ :ред

рдЬреАрд╡реЗ рджреБрдГрдЦрд╛рдХреБрд▓реЗ рд╡рд┐рд╖реНрдгреЛрдГ рдХреГрдкрд╛ рдХрд╛рдкреНрдпреБрдкрдЬрд╛рдпрддреЗ редред

Seeing this anartha (misfortune), Bhagavan who is suhrida* to all the jeevatmas, creates the sansara for their ujjivanam (revival). Seeing that the Jeevatma is trapped in this Samsaara Chakra, as a result of their own karmas, seeing its plight across births, the kripa/mercy evolvesin the heart of Bhagavan Vishnu.

(*Suhrida: Sobhana aashamsi hridayam yasya sah, One who wishes welfare of all is called Suhrida

kaapi kripa: Some kripa, for which the reason isn’t known/ ahaituki kripa)

рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдг рд╣реГрджрдп рдЙрддреНрдкрдиреНрдиреЗрдирд╛рдкрд╛рд░рдХрд╛рд░реБрдгреНрдпреЗрди “рдЬрд╛рдпрдорд╛рдирдВ рд╣рд┐ рдкреБрд░реБрд╖рдВ рдпрдВ рдкрд╢реНрдпреЗрдирдордзреБрд╕реВрджрди ” рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдг рдЬрд╛рдпрдорд╛рдиреЗ рдХреГрддреЗрди рд╡рд┐рд╢реЗрд╖рдХрдЯрд╛рдХреНрд╖реЗрдг рдирд┐рд░рд╕реНрддрд░рдЬрд╕реНрддрдорд╕реНрдХрд╕реНрдп рдкреНрд░рд╡реГрджреНрдзрд╕рддреНрд╡рд╕реНрдп рдореБрдореБрдХреНрд╖реЛрд╢реНрдЪреЗрддрдирд╕реНрдп рддрддреНрд╡рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗрди рд╡рд┐рдирд╛ рдореЛрдХреНрд╖рд╛рд╕рд┐рджреНрдзреЗрдГрд╕реНрддрддреНрддреНрд╡рдЬреНрдЮрд╛рдирдВ рд╢рд╛рд╕реНрддреНрд░реЗрдгреЛрдкрджреЗрд╢реЗрди рд╡рд╛ рд╕рдВрдкрд╛рджреНрдпрдореН,

And thus, out of the endless compassion that has taken birth in the heart of Bhagavan, He looks at the Jeevatma at his birth (рдЬрд╛рдпрдорд╛рди рдХрдЯрд╛рдХреНрд╖рдореН). When Bhagwan looks at the Jeevatma, out of his compassion; the Jeevatma becomes Saatvika in nature and thus a Mumukshu (one who desires Moksha). (Prerequisite for becoming a mumukshu is sattva gunam). (рдирд┐рд░рд╕реНрддрд░рдЬрд╕реНрддрдорд╕реНрдХрд╕реНрдп рдкреНрд░рд╡реГрджреНрдзрд╕рддреНрд╡рд╕реНрдп) Thus the Rajas and Tamas Gunas of the Jeevatma vanishes and the Sattva Guna increases.

(рдореБрдореБрдХреНрд╖реЛрд╢реНрдЪреЗрддрдирд╕реНрдп рддрддреНрд╡рдЬреНрдЮрд╛рдиреЗрди рд╡рд┐рдирд╛ рдореЛрдХреНрд╖рд╛рд╕рд┐рджреНрдзреЗрдГ) For such mumukshus, getting Moksha is not possible without tattva Gnanam. Tattva Gnanam can be attained by two means, by Shaashtras or Upadeshas of Sadacharyas.

рд╢рд╛рд╕реНрддреНрд░реЗрдг рддрд╕реНрдп “рд╢рд╛рд╕реНрддреНрд░рдЬреНрдЮрд╛рдирдВ рдмрд╣реБрдХреНрд▓реЗрд╢рдВ рдмреБрджреНрдзреЗрд╢реНрдЪрд▓рдирдХрд╛рд░рдгрдВ ” рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдг рдмрд╣реБрдХреНрд▓реЗрд╢рд╕рд╛рдзреНрдпрддрдпрд╛ рджреБрдГрд╕рд╛рдзрддреНрд╡рд╛, рдХрдердВрдЪрд┐рддреНрд╕рд╛рдзрдирд╛рдпреЛрджреНрдпреЛрдЧрдХрд░рдгреЗрдкреНрдп “рдЕрдирдиреНрддрдкрд╛рд░рдВ рдмрд╣реБрд╡реЗрджрд┐рддрд╡реНрдпрдорд▓реНрдкрд╢реНрдЪ рдХрд╛рд▓реЛ рдмрд╣рд╡рд╢реНрдЪ рд╡рд┐рдШреНрдирд╛:”

The knowledge, which is achieved from the Shaashtras, gives lots of Klesha/Dukham (pains) and can even make mind Chanchala (volatile), as the Shaashtras are huge, and our intellect is very limited. It takes a lot of time to understand the Shaashtras, while we have very limited time in our lifespan. (People who learn the shastras by themselves and interpret their own meanings, Mamunigal calls them ‘MURKHAS’ in Upadesha Ratnamalai. ) However, when we receive the knowledge through Upadeshas, we get the Shaashtra Gnana without any Klesha and Dosha. (Knowledge earned through shastras are like self-earned money and knowledge gained from upadeshams are like money inherited from parents).

рдЗрддреНрдпреБрдХреНрддрдкреНрд░рдХрд╛рд░реЗрдг рдЪреЗрддрдирд╛рдирд╛рдВ рдордиреНрджрдорддрд┐рддреНрд╡рд╛рддреН рд╡рд┐рдШреНрдирд╛рдирд╛рдордирдиреНрддрддреНрд╡рд╛рддреНрд╕рд░реНрд╡реЗрд╖рд╛рдВ рдЬреНрдЮрд╛рдирд╕рд┐рджреНрдзреЗрджреБрд░реНрд▓рднрддреНрд╡рд╛рддреН рд╢рд╛рд╕реНрддреНрд░рд╛рднреНрдпрд╛рд╕рд╛рдирдзрд┐рдХрд╛рд░рд┐рдгрд╛рдВ рд╕реНрддреНрд░реАрд╢реВрджреНрд░рд╛рджреАрдирд╛рдВ рдореБрдореБрдХреНрд╖реБрддреНрд╡рд╕реНрдп рдирд┐рд╖реНрдкреНрд░рдпреЛрдЬрдирддреНрд╡рд╛рддреН ,

Considering the low intellect of the jeevatmaas and infinite obstructions,. (e.g, without Upanayanam, one cannot study Vedas), it is difficult for everyone to attain the knowledge. Stree or Shudras cannot study Vedas. Even only a handful of Dwijas are qualified to study Vedas because many have given up their daily rituals for worldly pursuits. Even for them as well, who have undergone Upanayanam, the Shashtra Gnana is really difficult to comprehend.

рдЙрдкрджреЗрд╢реЗрди рддрддреНрд╕рдВрдкрд╛рджрдиреЗ рдЙрдХреНрддрджреЛрд╖реЗрд╖реБ рдХрд╕реНрдпрд╛рдкреНрдпрднрд╛рд╡рд╛рддреН рдЕрдореБрдВ рд╡рд┐рд╢реЗрд╖рдорднрд┐рдкреНрд░реЗрддреНрдп рд╕рд░реНрд╡рд╢рд╛рд╕реНрддреНрд░рдирд┐рдкреБрдг: рд╕рдХрд▓рд▓реЛрдХреЛрдЬреАрд╡рдирдХрд╛рдордГ рдкрд░рдордХрд╛рд░реБрдгрд┐рдХрдГ рд╢реНрд░реАрд▓реЛрдХрд╛рдЪрд╛рд░реНрдпрдГ рд╢реНрд░реБрддрд┐рд╕реНрдореГрддреАрддрд┐рд╣рд╛рд╕рдкреБрд░рд╛рдгреИ: рджреБрд░рд╡рдЧрд╛рд╣рд╛рдирдиреНрддрд╡рд┐рд╕реНрддрд░реЗрдг рдкреНрд░рддрд┐рдкрд╛рджрд┐рддрд╛рдВрд╢реНрдЪрд┐рджрдЪрд┐рджреАрд╢реНрд╡рд░рддрддреНрд╡рд╛рдирд╛рдВ рд╕реНрд╡рд░реВрдкрд╕реНрд╡рднрд╛рд╡рд╡рд┐рд╢реЗрд╖рд╛рдирд╜рдЦрд┐рд▓рдЪреЗрддрдирдореБрдЧреНрд░рд╣рдВ рд╕реБрд╡реНрдпрдХреНрддрдореЗрддрддреНрдкреНрд░рдпрдиреНрдзрдореБрдЦреЗрдирд╛рд╣ред рдордзреНрдпрд╡реАрдерд┐рднрдЯреНрдЯрдХреГрд╖реНрдгрд╛рдкрд╛рджрдкреНрд░рднреВрддрд┐рдкреВрд░реНрд╡рд╛рдЪрд╛рд░реНрдпрд╛рдгрд╛рдордкрд┐ рдкреНрд░рдмрдиреНрдзрдирд┐рд░реНрдорд╛рдгреЗрд╜рдпрдореЗрд╡рд╛рд╢рдп: ред

When the Gnana is received through Upadesha, from a Sadacharya, all these obstructions vanish.

Shri Lokacharya Swami, who is an expert in all the Shaashtras and is highly compassionate, explains these tattvas, which is difficult to understand from Shruti, Smriti, Itihasas or Puranas, for the benefit of the Jeevatmas of the Lokas.

The Chit-tattva, the Achit-tattva and the Ishwar-tattva are explained in great details in this Shaashtra. Krishnapaad Suri (Vadakku Tiruveethi Pillai) and Krishnapaada Suri (Periya Achchaan Pillai) has also given the same meanings in the prabandhaas authored by them.

рдирдиреБ рдирд┐рд░рд╣рдЩреНрдХрд╛рд░рд╛рдгрд╛рдВ рдкрд░рд╕рдореГрджреНрдзрд┐рдкреНрд░рд┐рдпрд╛рдгрд╛рдВ рдЦреНрдпрд╛рддрд┐рд▓рд╛рднрдирд┐рд░рдкреЗрдХреНрд╖рд╛рдгрд╛рдореЗрддреЗрд╖рд╛рдВ рдкреНрд░рдмрдиреНрдзрдирд┐рд░реНрдорд╛рдгрдордиреБрдЪрд┐рддрдореН, рдПрдХреЗрди рдХреГрддрд╕реНрдп рдкреНрд░рдмрдиреНрдзрд╕реНрдпрд╛рдиреНрдпреЗрди рдкрд░рд┐рдкрд╛рд▓рдирдореЗрд╡реЛрдЪрд┐рддрдорд┐рддрд┐ рдЪреЗрддреН ? рд╕рддреНрдпрдореН, рджрд┐рд╡реНрдпрд╕реВрд░рд┐рднрд┐рд░реИрдХрдХрдгреНрдареНрдпреЗрдирд╛рдорд┐рдзрд╛рдирд╛рджрд░реНрдерд╕реНрдпрд╛рдкреНрддрддрд╛ рд╕рд┐рджреНрдзреНрдпрддрд┐, рддрдерд╛рд╜рд╜рдЪрд╛- рд╡реНрдпреИрд░реИрдХрдХрдгреНрдардпреЗрдиреЛрдХреНрддрд╛рд╡рд░реНрдерд╕реНрдпрд╛рдкреНрддрддрд╛рд╕рд┐рджреНрдзрдпрддрд┐ ред рддрдерд╛ рдЪ рддрддреНрд░ рдордиреНрджрдорддреАрдирд╛рдВ рд╡рд┐рд╢реНрд╡рд╛рд╕реЛ рднрд╡реЗрджрд┐рддреНрдпрднрд┐рдкреНрд░рд╛рдпреЗрдгреИрдХрд╡рд┐рд╖рдпреЗрд╜ рдиреЗрдХреИрд░рд╛рдЪрд╛рд░реНрдпреИ рдкреГрдердХреН рдкреНрд░рдмрдиреНрдзреЛ рдирд┐рд░реНрдорд┐рддрдГ ред рдХрд┐рдЮреНрдЪреИрдХрддреНрд░рд╛рд╡рд┐рд╢рджрд╛ рдЕрд░реНрдерд╡рд┐рд╢реЗрд╖рд╛ рдЕрдиреНрдпрддреНрд░рд╡рд┐рд╢рджрддрдпрд╛ рдкреНрд░рддрд┐рдкрд╛рджреНрдпрдиреНрддреЗ, рддрддреНрд░ рдХрд╛рд░рдгрдВ рд╕реВрдХреНрддрд┐рд╡рд┐рд╢реЗрд╖рд╛рдГ рд╕рдЩреНрдХреЛрдЪрд╡рд┐рд╕реНрддрд░реМ рдЪ рдЗрджрдВ рдЪреИрдХрдХрд░реНрддреГрдХ рдкреНрд░рдмрдиреНрдзреЗрд╖реНрд╡рдкрд┐ рддреБрд▓реНрдпрдореН ред

Isn’t the writing up of so many prabandhas by the acharyas, who have no self-ego, are not desirous of fame, and wish the welfare of everyone, unwanted? As one prabandha (book) itself is enough, what’s the need for them to write separate granthas?

The doubt is not right. Saying the meaning from the same throat by so many divine suris (Alwars) proves the authenticity of the subject. Acharyas have also said the same concept about the same throat in different granthas.

The reason for the emphasis on the same concept in different granthas by the different acharyas is to bring faith to the low-intellect people in the subject matter. Also, some acharyas have written something in brief, while others have written it in detail. Some acharyas have explained the concept in the light of some particular mantras or pasurams, while others have explained it using another set of mantras and pasurams.

Thus, it’s proper by many acharyas to author different works on the same concept.

Pillai Lokacharya Swami

рд╡рд╛рдзреБрд▓рд╛рдмреНрдзрд┐рд╕рд░реЛрдЬрд╕реМрдореНрдпрд╡рд┐рдХрд╕рджреНрд░рдЩреНрдЧрд╛рд░реНрдпрджреМрд╣рд┐рддреНрд░рдХрдореН ,

рд╢реНрд░реАрдорддреНрдХреЛрд╡рд┐рджрд╢реНрд░реАрдирд┐рд╡рд╛рд╕рддрдирдпрдВ рд╕реМрд╢реАрд▓реНрдпрднреВрд╖рд╛рд╡рд┐рддрдореНред

рд╢реНрд░реАрдорджреНрд╡реЗрдЩреНрдХрдЯрдпреЛрдЧрд┐рд░рд╛рдЬрдЪрд░рдгреЗ рдиреНрдпрд╕реНрддрд╛рддреНрдорднрд╛рд╡рдВ рдореБрджрд╛,

рд╢реНрд░реАрд░рдЩреНрдЧрд╛рд░реНрдпрдЧреБрд░реВрдВ рднрдЬрд╛рдорд┐ рд╕рддрддрдВ рдХрд╛рд░реБрдгреНрдпрд╡рд╛рд░рд╛рдВ рдирд┐рдзрд┐рдореНредред

Adiyen Madhava Shrinivas Ramanuja dasa

Adiyen Ramaa Shrinivas Ramanuja dasi

Adiyen Akhilesh Ramanuja SriVaishnav dasa